Freitag, 25. März 2016

Αποληρωμή φόρου κληρονομιάς με μεταβίβαση ακινήτου προς το ελληνικό δημόσιο

Όλο και περισσότεροι φορολογούμενοι αδυνατούν να πληρώσουν τους φόρους, αυτό ισχύει και για τους φόρους κληρονομιάς. Για το λόγο αυτό, η καταβολή του φόρου κληρονομιάς θα είναι δυνατή, μεταξύ άλλων, και με μεταβίβαση ακινήτου προς το δημόσιο.

Στη συνέχεια μια σύντομη επισκόπηση από τις δυνατότητες που δίνονται στο φορολογούμενο από το νόμο για την αποπληρωμή του φόρου κληρονομιάς.

Παραχώρηση ακινήτου
Σύντομα αναμένεται η απόφαση του ΓΓΔΕ με την οποία θα εξειδικεύονται οι λεπτομέρειες για την μεταβίβαση ακινήτων προς το δημόσιο από φορολογούμενους που δεν μπορούν να αποπληρώσουν σύνολο ή μέρος του οφειλόμενου φόρου κληρονομιάς.
Ουσιαστικά, αυτό σημαίνει ότι η φορολογική οφειλή εξοφλείται με τη μεταβίβαση του ακινήτου προς το δημόσιο.

Το Υπ. Οικονομικών απάντησε σχετικά με έγγραφο που έστειλε στη Βουλή μετά από επίκαιρη ερώτηση βουλευτών.

“Με τις διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου 82 του Κώδικα διατάξεων φορολογίας κληρονομιών, δωρεών, γονικών παροχών και κερδών από τυχερά παιχνίδια, ο οποίος κυρώθηκε με το πρώτο άρθρο του ν. 2961/2001, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με την παρ. 9 του άρθρου 184 του ν. 4261/2014 καθώς και με την παρ. 15 του άρθρου 52 του ν. 4276/2014 (Α' 155), ορίζεται ότι

Με πράξη της Φορολογικής Διοίκησης επιτρέπεται η εξόφληση του συνόλου ή μέρους οφειλόμενου φόρου κληρονομιάς από οφειλέτη που βρίσκεται σε αδυναμία να τον καταβάλει με μετρητά, μετά από αίτησή του, με μεταβίβαση στο Ελληνικό Δημόσιο της πλήρους κυριότητας ολοκλήρου αξιόλογου κληρονομιαίου ή άλλου ακινήτου, το οποίο βρίσκεται εντός σχεδίου πόλης και δεν βαρύνεται με οποιοδήποτε εμπράγματο δικαίωμα, αγωγή ή άλλο βάρος. Σε καμία περίπτωση δεν αποδίδεται στον οφειλέτη η τυχόν διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου που προσφέρεται και του φόρου κληρονομιάς που οφείλεται. Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών καθορίζεται η διαδικασία εξόφλησης του φόρου και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.“ 

Διευκρινίζεται ότι με την επικείμενη έκδοση της ως άνω υπουργικής απόφασης, θα καθοριστούν, μεταξύ άλλων, η διαδικασία, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά που θα πρέπει να προσκομίσει ο φορολογούμενος και να συγκεντρώσει ο αρμόδιος Προϊστάμενος Δ.Ο.Υ. παραλαβής της αίτησης, καθώς και το όργανο στο οποίο θα αποσταλεί ο φάκελος της υπόθεσης, συμπληρωμένος καταλλήλως, προκειμένου να αποφασίσει για την αποδοχή του αιτήματος.„

Δεδομένου ότι, η διάταξη αυτή είναι σε ισχύ από το 2014 και μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί ερμηνευτική εγκύκλιο ο νομοθέτης αφήνει την ερμηνεία του νόμου - για άλλη μια φορά - στη διοίκηση.

Επίσης, το ακίνητο θα πρέπει να είναι αξιόλογο και εντός σχεδίου πόλης! Αυτό - κατά την άποψη μας - θα μπορεί να ερμηνευθεί έτσι, ότι το κράτος θα επιλέγει ακίνητα μόνο της αρεσκείας του και, επομωμένος, μόνο οι φορολογούμενοι με αντίστοιχα ακίνητα θα έχουν την επιλογή αυτή (αντίθετο προς την αρχή της ίσης μεταχείρισης).

Σε καμία περίπτωση δεν αποδίδεται στον οφειλέτη η τυχόν διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου που προσφέρεται και του φόρου κληρονομιάς που οφείλεται! Επίσης, και αυτό μπορεί, κατ'αρχήν, να ερμηνευθεί ως αδικαιολόγητο πλουτισμό του δημόσιου. Δεν πληρώνεται μόνο ο οφειλόμενος φόρος στο δημόσιο, ταυτόχρονα αποκτά και τη κυριότητα ενός αξιόλογου ακινήτου που η αξία του - στις περιοσσότερες περιπτώσεις - θα υπερβαίνει το φόρο. 

Παραχώρηση έργα εικαστκών ή άλλων έργων τέχνης
Το άρθρο 82 του Ν. 2961/2961 και συγκεκριμένα §7 ορίζει: Στην περίπτωση επιβολής φόρου κληρονομιάς, κληροδοσίας και δωρεάς με αντικείμενο εικαστικά ή άλλα έργα τέχνης, ο φόρος που αναλογεί μπορεί να καταβάλλεται σε είδος με παραχώρηση εικαστικών ή άλλων έργων τέχνης ίσης αξίας που περιέρχονται στο Υπουργείο Πολιτισμού, μετά από πρόταση ειδικής εκτιμητικής επιτροπής που συγκροτείται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Πολιτισμού. Με κοινή επίσης απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Πολιτισμού καθορίζονται οι λεπτομέρειεςτης διαδικασίας εφαρμογής των παραπάνω εδαφίων.

Το γεγονός ότι η αξία του κληρονομαίου εικαστικού η αλλού έργου τέχνης θα είναι ίσης αξίας με την οφειλή είναι σχεδόν απίθανο. Εκτός εάν ο φορολογούμενος έχει στη κατοχή του περισσότερα έργα και, επομένως, έχει τη δυναντότητα να διαλέξει ένα από αυτά με αξία που αντιστοιχεί στην οφειλή.

Παρέκβαση: Στην Ελβετία, επίσης, ο φορός κληρονομιάς σε ορσιμένα καντόνια μπορεί να αποπληρωθεί με έργα τέχνης, αλλά, η αποπληρωμή με ακίνητα αποκλείεται σε όλη την Ελβετία.

Εκχώρηση της απαίτησης καταβολής του φόρου
Το Ελληνικό Δημόσιο ως τώρα, παρά τις προτάσεις των παραγωγικών τάξεων και τις πολυάριθμες εκατέρωθεν εισηγήσεις, αποστασιοποιήθεικε από τη δυνατότητα αποπληρωμής οποιουδήποτε φόρου ή τέλος έναντι ακίνητων φορολογούμενων.

Αντί αυτού, χορήγησε φορολογική ενημερότητα (την οποία με παλιότερο νόμο έιχε στερήσει), όταν από την μεταβίβαση του ακινήτου δεν εξοφλείτε ολόκληρη η οφειλή προς το δημόσιο και ορίζει με §8 άρθρο 43 του Ν. 4174/2013, σε ισχύ από την 1.1.2014:

Με πράξη της Φορολογικής Διοίκησης επιτρέπεται η εξόφληση του συνόλου ή μέρους οφειλόμενου φόρου από οφειλέτη που βρίσκεται σε αδυναμία να τον καταβάλει με μετρητά, μετά από αίτησή του, με μεταβίβαση σε τρίτον της πλήρους κυριότητας του ακινήτου και ταυτόχρονη εκχώρηση της απαίτησης καταβολής του τιμήματος ή μέρους αυτού στο Ελληνικό Δημόσιο. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων καθορίζεται η διαδικασία εξόφλησης του φόρου και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου. (Η ερμηνευτική ΠΟΛ 1278/27.12.2013 εκδόθηκε στη συνέχεια).

Σημειώνεται, ότι στην Ελλάδα για τη μεταβίβαση ενός ακινήτου απαιτείται και η προσκόμιση της φορολογικής ενημερότητας ή της βεβαίωσης οφειλής οι οποίες περιλαμβάνουν ενδεχόμενες οφειλές προς το δημόσιο. Έτσι, εάν εκκρεμούν φορολογικές οφειλές, βασικά, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση. Με την προαναφερόμενη διάταξη το Υπουργείο Οικονομικών δίνει αυτή τη δυνατότητα με τη ταυτόχρονη εκχώρηση της απαίτησης καταβολής του τιμήματος ή μέρους αυτού στο Ελληνικό Δημόσιο η οποία εκχώρηση πρέπει να συνταχθεί και ανάλογα στη σύμβαση. Είναι ένας από τους τρόπους που το κράτος εξασφαλίζει την είσπραξη των φόρων.

Παραχώρηση έναντι αποπληρωμής με δόσεις
Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι το κράτος παρέχει στους φορολογούμενους (κληρονόμους) τρεις τρόπους αποπληρωμής του φόρου κληρονομιάς:
  • Παραχώρηση της πλήρους κυριότητας ολόκληρου αξιόλογου κληρονομιαίου ή άλλου ακινήτου (Κώδικας φορολογίας κληρονομιών, δωρεών, γονικών παροχών και κερδών από τυχερά παίχνιδια, 2001, με τις ανάλογες τροποποιήσεις)
  • Παραχώρηση εικαστικών ή άλλων έργων τέχνης ίσης αξίας (Κώδικας φορολογίας κληρονομιών, δωρεών, γονικών παροχών και κερδών από τυχερά παίχνιδια, 2001, με τις ανάλογες τροποποιήσεις)
  • Εκχώρηση της απαίτησης καταβολής του φόρου (Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας , 2013),
Οι προϋποθέσεις για την παραχώρηση είναι:
  • η ύπαρξη εικαστικών ή άλλων έργων τέχνης ίσης αξίας με την οφειλή (έτσι ώστε να αποκλειστεί μια διαφορά)
  • η υπάρξη ενός αξιόλογου ακινήτου εντός σχεδίου πόλης, χωρίς οποιεσδήποτε επιβάρυνσεις
  • αίτηση από τον φορολογούμενο (των κληρονόμων)
  • έγκριση της αίτησης από τον προιστάμενο της Δ.Ο.Υ.
Η κυρίως διάφορα μεταξύ παραχώρησης και εκχώρησης της απαίτησης είναι ότι στη πρώτη περίπτωση εάν η οφειλή είναι χαμηλότερη από την αξία του αντικημένου η διάφορα δεν επιστρέφεται στον φορολογούμενο. Ενώ, στη δεύτερη περίπτωση ο φορολογούμενος αποπληρώνει μόνο τον οφειλόμενο φόρο.

Η διατάξεις περί παραχώρησης επιτρέπουν στο δημόσιο να πληρωθεί έναντι των οφειλόμενων φόρων η τελών με περιουσιακά στοιχεία του φορολογούμενου (κληρονόμων). Εάν αυτό μπορεί να προταθεί και αυτεπάγγελτα δεν είναι σαφές ή δεν αναφέρεται ρητά.

Επομένως, θεωρούμε ότι - και εάν στη πράξη όντως υπάρξει η δυνατότητα επιλογής από το φορολογούμενο - ο φορολογούμενος θα προτιμήσει στη περίπτωση που δεν έχει άλλο τρόπο αποπληρωμής της οφειλής να διαλέξει τη πώληση ενός ακινήτου σε τρίτο, διότι, με αυτό το τρόπο και θα πληρώσει το οφειλόμενο φόρο κληρονομιάς αλλά και θα του μείνει το υπόλοιπο ποσό που ενδεχομένως θα προκύψει από την πώληση.


r&w consulting company

Bezahlung der Erbschaftssteuer durch Abtretung der Liegenschaft an den griechischen Staat

Immer mehr Steuerpflichtige können ihren Verpflichtungen nicht nachkommen, wovon auch die Erbschaftssteuern betroffen sind. Aus diesem Grund wird die Bezahlung der Erbschaftssteuer u.a. auch durch die Abtretung von Liegenschaften ermöglicht.



Nachfolgend ein kurzer Überblick der dem Steuerpflichtigen von Gesetzes wegen zur Verfügung stehenden Mittel, um seine Erbschaftssteuern zu begleichen.



Abtretung der Liegenschaft an den Staat (Hingabe an Erfüllungs statt)

Das Generalsekretariat für öffentliche Einnahmen (GGDE) wird in Kürze einen Beschluss veröffentlichen, mit welchem den Steuerpflichtigen die Möglichkeit zur Abtretung Ihrer Liegenschaft an den griechischen Staat geboten wird, wenn sie die geschuldete Erbschaftssteuer teilweise oder gänzlich nicht in bar bezahlen können.



Im Wesentlichen bedeutet dies, dass durch Abtretung der Liegenschaft die Steuerschuld getilgt wird. Das Finanzministerium antwortete auf eine Anfrage von Abgeordneten mit entsprechendem Schreiben:



„Mit den Bestimmungen des §6 Art. 82 des Gesetzes über die Besteuerung von Erbschaften, Schenkungen, elterliche Zuwendungen und Gewinne aus Glücksspielen, die mit dem ersten Artikel des N. 2961/2001 ratifiziert wurde und mit Änderung durch §9 Art. 184 N. 4261/2014 sowie §15 Art. 52 N. 4276/2014 Geltung hat, wird bestimmt, dass



Mit Beschluss der Steuerverwaltung wird die Begleichung der Gesamtsumme oder eines Teils der geschuldeten Erbschaftssteuer durch den Schuldner, der nicht in der Lage ist, diese in bar zu begleichen, auf seinen Antrag hin durch Übertragung des Alleineigentums der nennenswerten geerbten oder anderen Liegenschaft an den griechischen Staat, die sich innerhalb der städtischen Bauzone befindet und nicht durch irgendwelche dinglichen Rechte, geltend gemachten gerichtlichen Ansprüche oder andere Lasten belastet ist, erlaubt ist.

In keinem Fall wird dem Schuldner eine eventuelle sich ergebende Differenz zwischen Liegenschaftenwert und geschuldeter Erbschaftssteuer zurückerstattet. Mit Beschluss des Finanzministeriums wird das Verfahren zur Steuertilgung und jedes andere notwendige Detail zur Anwendung der vorstehenden Bestimmung festgelegt“.



Mit den noch zu veröffentlichen Ministerialbeschluss werden u.a. bestimmt: Das Verfahren, die erforderlichen durch den Steuerpflichtigen einzureichenden Dokumente, welche der Vorsteher der Steuerverwaltung (DOY) zusammen mit dem ergänzten Antrag des Steuerpflichtigen zu verlangen hat. Aufgrund dessen wird der Vorsteher der DOY über die Annahme oder Ablehnung des Antrages entscheiden. „



Nur schon in Anbetracht dessen, dass die Bestimmung seit 2014 in Kraft ist und bis heute keine entsprechendes Rundschreiben bezüglich des detaillierten Verfahrens usw. veröffentlicht wurde, wird - wie so oft - der Steuerverwaltung resp. dem Vorsteher ein grosser Ermessensspielraum offen gelassen.



Bei der abzutretenden Liegenschaft muss es sich zudem um eine „nennenswerte“ innerhalb der städtischen Bauzone gelegenen Liegenschaft handeln! Dies könnte u.E. so ausgelegt werden, dass der Staat nur ihm zusagende Liegenschaften wählt und folglich diese Option nur denjenigen Steuerpflichtigen zur Verfügung steht, die über entsprechende Liegenschaften verfügen (entgegen dem Gleichbehandlungsprinzip).



Eine eventuelle sich ergebende Differenz wird auf keinen Fall zurückerstattet! Grundsätzlich könnte durch diese Bestimmung von einer „Bereicherung“ durch den Staat ausgegangen werden. Der Staat erhält nicht nur die geschuldete Erbschaftssteuer, sondern gleichzeitig auch das Alleineigentum einer „nennenswerten“ Liegenschaft, welcher Wert in den meisten Fällen - teils erheblich - über der Steuerforderung liegen könnte.



Abtretung kultureller Güter an den Staat (Hingabe an Erfüllungs statt)

Artikel 82 N. 2961/2001 und konkret §7 bestimmt: „Im Falle der Steuererhebung durch Erbschaft, Vermächtnis und Schenkung mit Steuerobjekt eines künstlerischen oder anderen Kunstwerkes, kann die entsprechende Steuer durch Abtretung kultureller Güter oder anderer Kunstwerke mit gleichem Wert beglichen werden, die nach Vorschlag eines speziellen Bewertungsausschusses, der auf gemeinsamen Beschluss des Finanzministeriums und des Kulturministeriums gegründet wird, dem Kulturministerium übertragen werden. Ebenfalls mit gemeinsamen Beschluss des Finanzministeriums und des Kulturministeriums werden die Details des Anwendungsverfahrens oben genannter Abschnitte festgelegt.“



Dass ein Kunstwerk oder künstlerische Arbeit genau den gleichen hohen Wert aufweist, wie die geschuldete Erbschaftssteuer, ist in den meisten Fällen eher unwahrscheinlich. Ausser der Steuerpflichtige verfügt über zahlreiche solcher Werke und wählt ein der Steuer entsprecehndes Objekt zur Abtretung an den Staat aus. 
 

Exkurs: In der Schweiz kann in bestimmten Kantonen die Erbschaftssteuer ebenfalls mit kulturellen Gütern beglichen werden, jedoch wird die Bezahlung mit Immobilien für alle Kantone ausgeschlossen.



Abtretung des Zahlungsanspruchs mittels Verkauf einer Liegenschaft

Die griechische Regierung hat sich bis heute trotz Empfehlungen und zahlreicher Vorschläge von der Möglichkeit, Liegenschaften zur Begleichung von Steuern oder sonstigen Abgaben zu akzeptieren, distanziert.



Stattdessen hat die Steuerverwaltung bei nicht Bezahlung der gesamten Steuer eine Unbedenklichkeitsbescheinigung ausgestellt (die eine Zeit lang mit früherem Gesetz jedoch verwehrt wurde) und mit §8 Art. 43 N. 4174/2013 (in Kraft seit 1.1.2014) bestimmt: 

„Mit Beschluss der Steuerverwaltung wird die Begleichung der Gesamtsumme oder eines Teils der geschuldeten Erbschaftssteuer durch den Schuldner, der nicht in der Lage ist, diese in bar zu begleichen, auf seinen Antrag hin durch Übertragung des Alleineigentums der Liegenschaft an einen Dritten erlaubt mit gleichzeitiger Abtretung des Zahlungsanspruchs der gesamten Forderung oder eines Teils davon an den griechischen Staat. Mit Beschluss des Generalsekretariats öffentlicher Einnahmen wird das Verfahren zur Steuertilgung und jedes andere notwendige Detail zur Anwendung vorliegenden Paragraphen festgelegt.“ (Das entsprechende detaillierte Verfahren wurde mit Rundschreiben N. 1278/27.12.2013 veröffentlicht.)



Anmerkung: Bei einer Liegenschaftenübertragung in Griechenland hat die Unbedenklichkeits- resp. Schuldenbescheinigung von der Steuerverwaltung beibegracht zu werden. Aus dieser ist ersichtlich, ob ein Steuerpflichtiger offene Steuerschulden hat oder nicht. Somit kann eine Übertragung bei Vorhandensein von offenen Steuerforderungen grundsätzlich nicht vollzogen werden. Mit oben genannter Bestimmung wollte das Finanzministerium diese Möglichkeit nun trotzdem einräumen, jedoch mit gleichzeitiger im Kaufvertrag integrierten Abtretung des Zahlungsanspruchs, was nunmehr in vielen Fällen eine der Möglichkeiten für den Staat darstellt, seine Steuerforderungen einnehmen zu können.



Abtretung statt Ratenzahlung

Aufgrund oben Gesagtem stehen dem Steuerpflichtigen resp. den steuerpflichtigen Erben - nebst der Ratenzahlung - nunmehr drei Möglichkeiten zur Begleichung der Erbschaftssteuer zur Verfügung:

  • Abtretung der geerbten oder einer anderen Liegenschaft an den griechischen Staat (Gesetz über die Besteuerung von Erbschaften, Schenkungen, elterliche Zuwendungen und Gewinne aus Glücksspielen, 2001, mit den entsprechenden Änderungen).
  • Abtretung kultureller Güter (Gesetz über die Besteuerung von Erbschaften, Schenkungen, elterliche Zuwendungen und Gewinne aus Glücksspielen, 2001, mit den entsprechenden Änderungen)
  • Abtretung des Zahlungsanspruchs (Steuerverfahrensgesetz, 2013),

Voraussetzungen zur Hingabe an Erfüllungs statt:

  • Vorhandensein von künstlerischen oder anderen Kunstwerken gleichen Werts wie die geschuldete Steuer (um eine Differenz zwischen Wert und Steuer zu vermeiden)
  • Vorhandensein einer „nennenswerten“ in der städtischen Bauzone gelegenen Liegenschaft, ohne Belastungen irgendwelcher Art
  • Antrag durch den Steuerpflichtigen resp. die steuerpflichtigen Erben
  • Gutheissung des Antrags durch den Vorsteher der Steuerverwaltung

Die Möglichkeit der Hingabe an Erfüllungs statt unterscheidet sich hauptsächlich von derjenigen der Abtretung des Zahlungsanspruchs darin, dass im ersteren Fall ein eventuell sich ergebender Differenzbetrag zwischen dem Wert des Gegenstandes und der geschuldeten Erbschaftssteuer dem Steuerpflichtigen nicht zurückerstattet wird! Wobei im zweiteren Fall nur der geschuldete Steuerbetrag (im Vertrag explizit erwähnt) an den Fiskus abgegeben wird. 



Der Steuerverwaltung wird nun grundsätzlich auf Antrag des Steuerpflichtigen hin die Möglichkeit der Hingabe auf Erfüllungs statt erlaubt. Ob diese auch von Amtes wegen vorgeschlagen werden kann, ist jedoch unklar resp. wird nicht explizit erwähnt.



Folglich kann davon ausgegangen werden und soweit in der Praxis tatsächlich die Wahloption beim Steuerpflichtigen resp. der steuerpflichtigen Erben liegen sollte, dass dieser nach Möglichkeit u.E. den Verkauf der Liegenschaft an einen Dritten vorziehen wird, um so die geschuldete Erbschaftssteuer zu bezahlen und den Restbetrag für sich behalten zu können.



r&w consulting company

Mittwoch, 16. März 2016

Αιτιολογική Έκθεση και σχέδιο νόμου «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις! - υποχρεωτική αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών στον φορολογικό τομέα

Αιτιολογική Έκθεση και σχέδιο νόμου «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις! α) των Οδηγιών 2014/107/ΕΕ και (ΕΕ) 2015/2060, β) των Οδηγιών 2014/86/ΕΕ και 2015/121/ΕΕ, γ) της Οδηγίας 2013/61/ΕΕ και άλλες διατάξεις» 

Δημοσιεύθηκε στις 16/03/2016

Αιτιολογική Έκθεση και σχέδιο νόμου «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις α) των Οδηγιών 2014/107/ΕΕ και (ΕΕ) 2015/2060, β) των Οδηγιών 2014/86/ΕΕ και 2015/121/ΕΕ, γ) της Οδηγίας 2013/61/ΕΕ και άλλες διατάξεις»

Μέρος Πρώτο (Άρθρα 1-7) «Ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο των Οδηγιών 2014/107/ΕΕ και(ΕΕ) 2015/2060»


Κεφάλαιο Α' (Άρθρα 1-4) A.1. Γενικό Μέρος Α' Κεφαλαίου

1) Με τα άρθρα 1 έως και 4 του Κεφαλαίου Α' εναρμονίζεται η ελληνική νομοθεσία με τις διατάξεις της υπ'αριθ. 2014/107/ΕΕ Οδηγίας του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 2014 (ΕΕ L 359 της 16.12.2014) για την τροποποίηση της οδηγίας 2011/16/ΕΕ (ΕΕ L 64 της 11.3.2011) όσον αφορά την υποχρεωτική αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών στον φορολογικό τομέα, η οποία έχει ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία με τις διατάξεις του Κεφαλαίου Α' του Μέρους πρώτου του ν.4170/2013 (ΦΕΚ Α'163).

2) Τα τελευταία έτη, τόσο σε ενωσιακό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, το πρόβλημα της διασυνοριακής φορολογικής απάτης και φοροδιαφυγής έχει ενταθεί σημαντικά, αναδεικνύοντας την επίλυσή του ως μείζονα προτεραιότητα, καθώς τα αδήλωτα ή μη φορολογηθέντα εισοδήματα μειώνουν σημαντικά τα εθνικά φορολογικά έσοδα. Αποτελεί, συνεπώς, επείγουσα ανάγκη η αποτελεσματικότερη και αποδοτικότερη είσπραξη φόρων, για την οποία το πλέον σημαντικό εργαλείο είναι η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών. Για το σκοπό αυτό στο σχέδιο δράσης για την ενίσχυση της καταπολέμησης της φορολογικής απάτης και της φοροδιαφυγής που περιλαμβάνεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 6ης Δεκεμβρίου 2012 υπογραμμίζεται η ανάγκη για δυναμική προώθηση του εργαλείου της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών ως μελλοντικό ευρωπαϊκό και διεθνές πρότυπο για τη διαφάνεια και την ανταλλαγή πληροφοριών σε φορολογικά θέματα.

3) Το εργαλείο της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών κρίθηκε ως σημαίνον μέσο στην προσπάθεια καταπολέμησης της διασυνοριακής φορολογικής απάτης και φοροδιαφυγής, και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο (Ομάδες G20 και G8). Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) έλαβε εντολή από την Ομάδα G20 (Αργεντινή, Αυστραλία, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία, Ινδία, Ινδονησία, Ιταλία, Ιαπωνία, Νότιος Κορέα, Μεξικό, Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Νότιος Αφρική, Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και Ευρωπαϊκή Ένωση) να διαμορφώσει ένα ενιαίο παγκόσμιο πρότυπο για την αυτόματη ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών, αφού προηγήθηκαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και αρκετών άλλων χωρών συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, για τη σύναψη διμερών συμφωνιών αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών, ώστε να τύχει εφαρμογής ο Νόμος περί Φορολογικής Συμμόρφωσης Λογαριασμών της Αλλοδαπής (γνωστός ως «FATCA») των ΗΠΑ. 
........
 
Για να την διαβάσετε ολόκληρη πατήστε εδώ
 
 

Mittwoch, 9. März 2016

ΔΕΑΦ Α 1036150 ΕΞ 2016-ΘΕΜΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ

Με την  Αρ. Πρωτ.: ΔΕΑΦ Α 1036150 ΕΞ2.3. 2016 της Γ.Γ.Δ.Ε. του ΥΠΟΙΚ  με θέμα " Θέμα φορολογικής κατοικίας και τρόπου φορολόγησης εισοδήματος" διευκρινίζονται τα ακόλουθα.
 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
ΓΕΝ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
ΑΜΕΣΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Α’
Ταχ. Δ/νση:Καρ. Σερβίας 10
Τ.Κ.:101 84, ΑΘΗΝΑ
Πληροφορίες:Α.Διακοστεργίου
Τηλέφωνο:210 3375315-7
FAX:210 3375001 



Αθήνα, 02 Μαρτίου 2016 
Αρ. Πρωτ.: ΔΕΑΦ Α 1036150 ΕΞ 201

ΘΕΜΑ: Θέμα φορολογικής κατοικίας και τρόπου φορολόγησης εισοδήματος. 
ΣΧΕΤ: H με αρ.πρωτ....................αίτηση. 

Απαντώντας στην ανωτέρω σχετική αίτηση σας, αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα: 

1. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 του ν.4172/2013, ο φορολογούμενος που έχει τη φορολογική κατοικία του στην Ελλάδα υπόκειται σε φόρο για το φορολογητέο εισόδημά του που προκύπτει στην ημεδαπή και την αλλοδαπή, ήτοι το παγκόσμιο εισόδημά του που αποκτάται μέσα σε ορισμένο φορολογικό έτος. Κατ' εξαίρεση ο φορολογούμενος που είναι αλλοδαπό προσωπικό των εγκατεστημένων στην Ελλάδα γραφείων, σύμφωνα με τις διατάξεις του αν.89/1967  (Α' 132), όπως ισχύει, υπόκειται σε φόρο στην Ελλάδα μόνο για το εισόδημα που προκύπτει στην Ελλάδα. 

Ο φορολογούμενος που δεν έχει τη φορολογική κατοικία του στην Ελλάδα υπόκειται σε φόρο για το φορολογητέο εισόδημά του που προκύπτει στην Ελλάδα και αποκτάται μέσα σε ορισμένο φορολογικό έτος. 

2. Περαιτέρω, με τις διατάξεις των παρ.1 και 2 του άρθρου 4 του ίδιου ως άνω νόμου ορίζεται, ότι ένα φυσικό πρόσωπο είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, εφόσον: α) έχει στην Ελλάδα τη μόνιμη ή κύρια κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του ή το κέντρο των ζωτικών του συμφερόντων ήτοι τους προσωπικούς ή οικονομικούς ή κοινωνικούς δεσμούς του ή β) είναι προξενικός, διπλωματικός ή δημόσιος λειτουργός παρόμοιου καθεστώτος ή δημόσιος υπάλληλος που έχει την ελληνική ιθαγένεια και υπηρετεί στην αλλοδαπή. 

Ένα φυσικό πρόσωπο που βρίσκεται στην Ελλάδα συνεχώς για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τις εκατόν ογδόντα τρεις (183) ημέρες, συμπεριλαμβανομένων και σύντομων διαστημάτων παραμονής στο εξωτερικό, είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδος από την πρώτη ημέρα παρουσίας του στην Ελλάδα. Το προηγούμενο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση φυσικών προσώπων που βρίσκονται στην Ελλάδα αποκλειστικά για τουριστικούς, ιατρικούς, θεραπευτικούς ή παρόμοιους ιδιωτικούς σκοπούς και η παραμονή τους δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες εξήντα πέντε (365) ημέρες, συμπεριλαμβανομένων και σύντομων διαστημάτων παραμονής στο εξωτερικό. Η παρούσα παράγραφος δεν αποκλείει την εφαρμογή της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. 

3. Επίσης, με τις διατάξεις των παρ.1 και 2 του άρθρου 5 του ίδιου ως άνω νόμου ορίζεται, ότι εισόδημα που προκύπτει στην ημεδαπή είναι κάθε εισόδημα πηγής Ελλάδας και ιδίως: 

α) το εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις που παρέχεται στην ημεδαπή, 

β) το εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις που παρέχεται στην αλλοδαπή και πληρώνεται από το Ελληνικό Δημόσιο, 

γ) το εισόδημα από υπηρεσίες διοίκησης, συμβουλευτικές και τεχνικές που παρέχονται στην ημεδαπή, μέσω μόνιμης εγκατάστασης, 

δ) το εισόδημα από καλλιτεχνικές και αθλητικές δραστηριότητες που παρέχονται στην ημεδαπή,


ε) το εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα που ασκείται στην ημεδαπή, μέσω μόνιμης εγκατάστασης. 

στ) το εισόδημα από τη μεταβίβαση παγίων περιουσιακών στοιχείων από αλλοδαπό που ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα μέσω μόνιμης εγκατάστασης στην ημεδαπή,

ζ) το εισόδημα από ακίνητη περιουσία και το εισόδημα από λοιπά δικαιώματα που προκύπτουν από την ακίνητη περιουσία, εφόσον τα ακίνητα βρίσκονται στην ημεδαπή,

η) το εισόδημα από την πώληση ακίνητης περιουσίας, η οποία βρίσκεται στην ημεδαπή,

θ) το εισόδημα από την πώληση ολόκληρης επιχείρησης, εταιρικών μεριδίων ή ποσοστών συμμετοχής, μετοχών, εισηγμένων ή μη ομολόγων και παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων, εφόσον οι παραπάνω τίτλοι έχουν εκδοθεί από ημεδαπή επιχείρηση,


ι) το εισόδημα από μερίσματα ή λοιπά διανεμόμενα ποσά από νομικό πρόσωπο που έχει τη φορολογική του κατοικία στην ημεδαπή, 

ια) το εισόδημα από μερίσματα ή λοιπά διανεμόμενα ποσά από τις νομικές οντότητες που έχουν τη φορολογική τους κατοικία στην ημεδαπή,

ιβ) το εισόδημα από τόκους καταβληθέντες ή πιστωθέντες που οφείλονται από φορολογικό κάτοικο Ελλάδας ή αλλοδαπής μέσω μόνιμης εγκατάστασης στην ημεδαπή,

ιγ) το εισόδημα από δικαιώματα που πιστώνεται ή καταβάλλεται από φορολογικό κάτοικο ημεδαπής ή αλλοδαπής μέσω μόνιμης εγκατάστασης στην ημεδαπή.

Ως εισόδημα, που προκύπτει στην αλλοδαπή, νοείται κάθε εισόδημα που δεν προκύπτει στην ημεδαπή, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 1.


4. Η Δ/νση Δ.Ο.Σ., στην οποία κοινοποιείται το παρόν με συνημμένη τη σχετική αίτηση του φορολογουμένου, παρακαλείται για τις δικές της ενέργειες λόγω αρμοδιότητας.

Ακριβές Αντίγραφο
Ο Προϊστάμενος του Αυτοτελούς
Τμήματος Διοίκησης

Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΣΑΪΤΗΣ 
   



Σχετικά άρθρα

- ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΤΟ 2015 ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ - ΥΠΟΒΟΛΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΩΝ, 
  ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ
- Φορολογία - Πώς είναι η νέα μεταχείρηση ανείσπρακτων ενοικίων


Freitag, 4. März 2016

Das Leiden des Alterns im antiken Griechenland


Altersheime, Adoptionen, Gesetze

Im antiken Griechenland wurden die Menschen selten über 50 Jahre alt. Diejenigen natürlich, die überhaupt so alt werden konnten, da der Anteil der Kindersterblichkeit sehr hoch war.

Die Krankheiten, die schlechten Lebensbedingungen und die ständigen Kriegszustände liessen die Menschen, im Vergleich zu unseren heutigen Gegebenheiten, nicht älter werden, wobei die Frauen ihren Körper sehr früh Schmerzen aussetzten, da sie fortwährend Kinder gebärten sobald sie in die Pubertät kamen. Mit 14 Jahren waren sie bereits verheiratet und Mütter.

Das Leben unterschied sich für alle, die trotzdem das Alter erreichten, nicht besonders von demjenigen, der heutigen Zeit. Die Armen hatte es schwerer, die Reichen einfacher. Zwar zwang das Gesetz, dass die Kinder für ihre alten Eltern sorgen, jedoch ist es immer einfacher, wenn der Alte über eigenes Vermögen verfügt. Für die Armen gab es die Altersheime der Antike (in der Antike nannte man diese Altersheime „ghroboskeia“ = Hüten der Alten), von welchen es jedoch wahrscheinlich wenige gab. Die einzigen Eltern, die nicht von Gesetzes wegen geschützt waren, waren diejenigen, die ihre Söhne (nicht ihre Töchter!) zur Prostitution zwangen und diejenigen, die ihren Kindern kein Handwerk beigebracht hatten. 

Im Allgemeinen war der Respekt gegenüber den Alten auferlegt, ohne dass dabei das Phänomen der Generationenkluft fehlte, wie v.a. von Aristophanes aufgezeigt (griechischer Komödiendichter). Die Alten beklagten sich über die Respektlosigkeit der Jungen und die Jungen über Konservatismus und veraltete Ansichten. In einer Theateraufführung von Dionysus kam ein alter Mann herein, wobei die Einzigen, die aufstanden, um ihm einen Platz anzubieten, die spartanischen Konsuls waren. Als die Athener die Geste sahen, begannen sie zu klatschen. Der Spartaner sagte erstaunt zu seinem Nächsten: „Diese Athener respektieren gutes Benehmen, können es aber nicht anwenden“.

Die antike griechische Literatur bietet viele verschiedene Annährungen an das Alter. In Platons Staat, fragt Sokrates Kefalos, wie er in seinem Alter die Dinge handhabt, da er keine sexuellen Triebe mehr hat. Dieser antwortet ihm mit einem Witz von Sofokles: „Ich bin froh von dieser Sache befreit zu sein, wie wenn ich von einer wilden und manischen Bestie befreit wurde, die mich erdrückte“. Im Gegensatz dazu jammerte der alte Mimnermos aus Kleinasien im 6. Jahrhundert über seinen Zustand: „Gut, wenn ich sterbe, sobald mich die geheimen Lieben nicht mehr kümmern, die liebevollen Umarmungen und die Liebe. Die Götter wollten, dass das Altern eine grosses Unglück ist“.

Des Gesetz in Athen verbot den Kindern sich auf die Altersdemenz zu berufen, um das Vermögen ihrer Eltern an sich zu reissen. Jedoch sieht es so aus, als gab es auch Ausnahmen. Die Söhne von Sofokles zerrten ihn vor die Gerichte und dieser las den Richtern einen Zitat aus Ödypus auf Kolonos vor, an der er zu dieser Zeit schrieb und fragte: „Sieht das für Sie wie eine Arbeit für Idioten aus?“. Die Klage der Kinder wurde abgewiesen.

Die Adoption im antiken Athen für diejenigen, die keine Kinder hatten, war sehr üblich. Nicht die Adoption von Kindern, sondern von alten Menschen. Dabei handelte es sich nicht nur um eine soziale Geste, sodass diese jemanden zu ihrer Pflege hatten, aber auch als notwendige Massnahmen, um die Unteilbarkeit des Vermögens zu gewährleisten. Aus demselben Grund wurden die Töchter ohne Brüder verpflichtet, ihre Onkel zu heiraten, so dass das Vermögen in der Familie blieb.

Sehr schlecht hatten es die armen alternden Frauen, da es ihnen von Gesetzes wegen verboten war, einer produktiven Arbeit nachzugehen, was nur der in der Landwirtschaft tätigen Bevölkerung vorbehalten war. Solon machte hier eine Ausnahme und erlaubte die Tätigkeit als Klagefrauen, so dass ein gewisses Einkommen abgesichtert werden konnte. Die Männer wiederum konnten den Richterberuf ausüben, der ihnen Einnahmen aus der Staatskasse einbrachte.

Auch nach so vielen Jahren ist die Hilflosigkeit des Alters identisch. Als der hundertjährige Zinon ins Theater eintreten wollte und dabei stolperte, was im Hörsal ein Gelächter auslöste, hob er seinen Kopf und sagte zu Gott Mars: „Ich komme! Warum schreist Du Pluto?“. Danach ging er nach Hause und weigerte sich zu Essen bis er starb.

Das Altern ist eine schlimme Sache, jedoch noch schlimmer ist es schon in der Jugend alt zu sein. 

Quelle: Dimitris Kampourakis - aus dem Buch „Mia Stagona Istoria“ (Ein Tropfen Geschichte) 

(D. Kampourakis ist in 1961 in Chania; Kreta, geboren und studierte Wirtschaft. Seit 1986 ist er als Journalist tätig und arbeitete in dieser Funktion für verschiedene Zeitungen, Zeitschriften und Radiosender. Seit 2005 ist er beim Sender Mega zu sehen und seit 2007 untrennlich mit Georgios Oikonomea verbunden. Er hat 6 literarische und 3 historische Bücher geschrieben.)